Waar zijn wij nou helemaal mee bezig?

22 juli 2010

Naar aanleiding van het vertrek van de ministers Bos en Eurlings om hun politieke loopbaan te beëindigen, is Nederland zo ongeveer verdeeld in twee kampen. De eerste groep denkt te weten dat deze heren thuis niets te vertellen hebben, terwijl de tweede club het geweldig vindt dat zij nu voor hun privéleven kiezen. Alle nuances lijken hierbij verdwenen.

 

Er dient vooropgesteld te worden dat we bij niemand thuis achter de voordeur kunnen kijken. Ook bij werknemers die niet zo'n hoge toppositie innemen als de eerder genoemde ministers, kan de balans werk/privé nogal eens de verkeerde kant opslaan. Werknemers die "standaard" overwerken willen hier nog al eens tegen aanlopen (omdat het werk niet af is en er simpelweg te weinig uren in een dag zitten). Maar er kunnen ook andere redenen zijn voor deze misbalans.

 

Een voorbeeld hiervan zijn werknemers die vanwege hun werk 's avonds of in het weekend aanwezig moeten zijn bij borrels, diners, voetbalwedstrijden, ballonvaarten en verzin zo maar verder. Maar ook zakelijke reizen (vaak midden in de week) of bijeenkomsten georganiseerd door de werkgever, anders dan de jaarlijkse kerstborrel, kunnen de zakelijke en privé agenda behoorlijk in de war gooien.

Zeker bij huishoudens (lees: gezinnen) waar beide partners serieus aan hun carrière werken, kan dit op den duur leiden tot miscommunicatie, spanningen en verwijten.

 

Er zijn natuurlijk vele mogelijkheden om vanuit huis te werken, maar dan hoef je nog niet 'aanwezig' te zijn voor je partner of gezin. Immers, via de smartphone of de draadloze laptop (die altijd online staat) ben je geneigd om constant na te gaan of je geen e-mailbericht hebt gemist waar je toch echt op dát moment op moet reageren... Al is het maar omdat je je wellicht schuldig voelt ten opzichte van je werkgever of collega's, omdat jij thuis zit.

 

Al tien jaar geleden verscheen er een gouden reclame op t.v. over een yuppen-stel, dat bellend bedacht wat zij zouden gaan eten, terwijl ze niet door hadden dat ze beiden al thuis waren. Wat overdreven, dachten we toen glimlachend, maar of we dat nu nog grappig zouden vinden? Misschien herkennen we hier juist wel iets in. Waar zijn we nou helemaal mee bezig?

 

Ilse