Virtuele contacten

21 maart 2010

Koningin Beatrix waarschuwt ervoor in haar kersttoespraak van 2009. Zo zegt de koningin onder andere: 'om te kunnen meeleven is tastbare nabijheid nodig' en 'echt contact ontstaat in daden en woorden, taal is onmisbaar bij het opbouwen van vertrouwen'. Op internet zijn vele reacties gekomen op de kritiek van de koningin op virtuele contacten. De reactie die mensen vaak geven is dat de koningin niet inziet dat virtuele contacten een verrijking zijn in het leven van veel mensen. Zo zouden ouderen minder eenzaam zijn en geeft het minderheden in de wereld mogelijkheden om zich te uitten en te laten zien. Misverstanden in de wereld komen aan het licht door virtueel contact tussen wereldbewoners. Virtueel contact voor deze mensen is goed, een aanvulling op hun leven, waardoor de kwaliteit van dat leven beter wordt.

 

Voor andere mensen is virtueel contact meer dan een aanvulling. Het is hun leven en ze zien virtueel contact als echt contact. Daar waarschuwt de koningin voor. Wanneer je met zoveel mensen online contacten onderhoudt, moet je oppassen om echte contacten niet te verwaarlozen. Mensen hebben fysiek contact nodig om niet te individualiseren. Je kunt fysiek contact niet verwarren met virtueel contact. Alleen door elkaar te zien, ervaren, mee te maken, te beleven, te voelen, kun je echt contact op basis van vertrouwen en wederzijds respect opbouwen. Dit kan niet door slechts virtueel contact te hebben.

 

We zien de ontwikkeling zich ook voordoen binnen organisaties. De mogelijkheden voor virtueel contact worden ingegeven door beschikbare techniek. De techniek om met elkaar te spreken, elkaar virtueel te zien, worden steeds beter, mooier en sneller. Vanwege verslechterde mobiliteit en de wens van mensen om meer tijd te besteden aan hun gezin, gaan steeds meer mensen thuis werken. Het contact met collega's beperkt zich vervolgens veelal tot virtueel contact. Fijn voor de medewerker zelf, maar wat zijn de gevolgen voor de organisatie? Raakt de medewerker niet geïndividualiseerd? Gaat de medewerker stress ervaren thuis omdat deze tegenstrijdigheid ervaart tussen verschillende identiteiten (werk/gezin)? Is het contact met collega's nog echt genoeg om met elkaar tot mooie innovatieve ideeën te komen? Komen er nog spontane ideeën, die vaak ontstaan door spontane ontmoeting voor? Hoe worden nieuwe medewerkers geïntroduceerd en hoe leren die nieuwe medewerkers hun collega's (echt) kennen? Genoeg redenen om goed na te denken over werk, mensen en omgeving, plus de mogelijke vertaling in een bijpassende werkomgeving voor die mensen. Hoe ga je om met die verschillende uitdagingen? Hoe breng je mensen samen en hoe geef je ze vrijheid?

 

Zoveel organisaties denken een concurrentiepositie op te bouwen door nieuwe, flexibele, vrije, virtuele samenwerkingsvormen voor medewerkers te introduceren. Omdat het goed is voor de organisatie en voor de mens in de organisatie. Zijn die nieuwe werkvormen wel echt goed? Misschien zijn het over tien jaar juist de organisaties die zorg voor hun medewerkers uiten, een inspirerende werkomgeving verzorgen in een mooie ruimte met goede arbeidsvoorwaarden die juist gaan excelleren. Wie weet, we zullen zien.