Steeds weer iets nieuws?

11 februari 2013

Dagelijks krijgt ook u waarschijnlijk heel wat nieuwsberichten die u ongezien verwijdert. Een snelle blik en dan denk ik “Het zal wel, veel FM thema’s herhalen zich”.

 

Ik heb drie verklaringen gevonden voor mijn ongeïnteresseerde en selectieve gedrag. De eerste is praktisch, er is gewoon geen tijd om alle berichten te lezen en daarvan ook maar iets tot je door te laten dringen. De tweede heeft iets met ervaring te maken: snel trefwoorden scannend kom ik tot de conclusie, “dat heb ik eerder gezien”. De derde is het selectiecriterium waarover ik het wilde hebben. Lees ik iets nieuws? De conclusie is: meestal niet!

 

Toch was er zo’n achteloos berichtje in een linkedin groep dat er ergens in de VS weer een miljardje of zo geïnvesteerd werd in een research campus.

 

Bij ons in Delft werd prof. Leo Kouwenhoven (even) wereldbekend door de ontdekking van het Majoranadeeltje.  Volgens SCIENCE behoorde de ontdekking tot de topontdekkingen in 2012. Maar vrijmoedig gesteld, het heeft het denken en handelen van FM’ ers niet  geraakt. Had ik dat dan verwacht? Nee natuurlijk niet. De FM’er kent zijn eigen nieuwigheden zoals geïntegreerd FM, wie heeft de beste BEST practice, blijft FM wel bestaan, en nog steeds actueel …Het Nieuwe Werken. Was er in het veld van organisatie en huisvesting maar eens een spectaculaire ontdekking.

 

Die ontdekking van Kouwenhoven houdt me nog steeds bezig. Je ziet in reportages onderzoekers bezig met mysterieuze technisch opstellingen in een laboratorium. Ze meten aan draadjes die 1000x dunner zijn dan een haar. Er zijn leuke en informatieve filmpjes die de wereld van de wetenschap dichterbij brengen, maar dat je nu de impact van zo’n ontdekking direct koppelt aan je eigen vak, nou nee!

 

Laboratoria hebben iets wat de gemiddelde mens boven de pet gaat. Het overgrote deel van de Nobelprijzen wordt gewonnen door mensen in een lab. Veel doorbraken, bijzondere prestaties, nieuwe vergezichten, het gebeurt in labs. Pasteur, Curie, Kouwenhoven, aansprekende namen met ontdekkingen die grote economische en politieke gevolgen hadden of zullen hebben. Wie zouden hun FM’ers geweest zijn die vroeg in de ochtend de kachel opstookten en de schoolborden schoonveegden? Waarschijnlijk waren het mensen in stofjas die in het souterrain een werkhokje hadden. 

 

Als het om de toekomstige welvaart en toegevoegde waarde gaat, komen de ontdekkingen uit een lab. Of het nu geneesmiddelen zijn, health enhancing products, doorbraken in behandelingsmethoden, lichtere materialen, technische hulpmiddelen op moleculair niveau, iets in schoon water, de agribusiness of energievoorziening… labs, labs, labs. De overheid heeft er iets voor: topsectorenbeleid.

 

FM‘ers hebben het nu druk met bezuinigen in de kantoren, de scholen of ziekenhuizen die ze managen. Het werk in de laboratoria gaat veelal aan hen voorbij. De bladen publiceren niet veel over labs. En dat is opmerkelijk gelet op hun toekomstig belang. Voor mij een reden om vanuit het Center for People and Buildings een start te maken om naar de efficiency (bezetting) en effectiviteit  (gebruik en beleving) van laboratoria te gaan kijken. De eerste stappen zijn gezet en wijzen uit dat er heel wat te winnen is. In de eerste plaats begrip tussen lab mensen en huisvesters. Maar ook inzicht: het bepalen van de bezettingsgraad van een lab is een methode op zich. Een norm daarvoor hebben we nog lang niet. Reden genoeg om te zeggen: “We melden ons over een tijdje met de resultaten”.

 

Wim Pullen

Delft, februari 2013

Centre for People and Buildings