Duurzaamheid is niet meer voor geitenwollensokken types

16 november 2010

En dan duurzaamheid in de breedste zin van het woord: duurzaam bouwen, duurzaam inkopen, het mobiliteits vraagstuk, duurzaam ondernemen, energiebesparing, duurzame  medewerkers, en zelfs het nieuwe werken wordt gezien als een aspect van duurzaamheid. Maar zijn we nu met zijn allen echt zo duurzaam bezig?

 

Kijk vooral naar jezelf

Vorige week had ik een vergadering van de Kring Duurzaamheid, een club mensen die zich binnen het facilitaire vakgebied  bezig houdt met duurzaamheid. De vergadering was pal naast Utrecht Centraal en dus prima met het openbaar vervoer bereikbaar. Er kwam welgeteld 1 persoon met de trein! (en dat was ik helaas ook niet)  Toen ging ik ook eens bij mezelf nadenken: ik ben dan wel volop met het begrip duurzaam bezig, maar wat doe ik er nu zelf aan? Ik rijd elke dag 160 kilometer naar mijn werk en weer terug in een dieselauto. Wel met een B label, maar toch. Ik scheid netjes het papier van het restafval; maar ik vind het plastic apart inzamelen toch net teveel moeite. Als ik thuiskom heeft mijn CV ketel mijn huis al lekker opgewarmd en als ik niet thuis ben laat ik toch de lichten aan zodat een eventuele inbreker mijn huis overslaat. Allemaal dus niet echt heel duurzaam.

 

Geld speelt een belangrijke rol

Vaak is er geen intrinsieke motivatie  om aan duurzaam te doen. Thuis zien mensen de rekening nog en denken dus eerder na over die spaarlamp of groene stroom. Maar in de werkomgeving is het vrij lastig: papier en afval scheiden? Het licht uit doen als je de werkplek verlaat? Het zijn nog maar weinig mensen die het doen. Gedragsverandering is bij het vraagstuk duurzaam vaak  de lastige. Maar ook veel organisaties op strategisch niveau kiezen voor duurzaamheid alleen als het wat oplevert. Bedrijven die pretenderen heel duurzaam te zijn doen dit voornamelijk omdat ze vanuit de overheid gedwongen worden een duurzaam beleid te voeren (via Europese aanbestedingsregels of subsidieregels) of gebruiken het als marketinginstrument. Door te laten zien aan de maatschappij: Kijk eens hoe duurzaam we zijn, ontstaat er een Unique sellingpoint. Vaak is het geen intrinsieke motivatie om de wereld te verbeteren maar heeft het een financiële achtergrond. Zou je denken dat er evenveel hybride auto's zouden rijden als de bijtelling van deze auto's niet was verlaagd?

 

De schaamte is voorbij

De tijd dat je je een beetje schaamde als je iets over duurzaamheid riep en vervolgens werd uitgemaakt voor een geitenwollensokken type is wel voorbij. Je kunt niet meer onder duurzaamheid uit. Het is meedoen of op achterstand staan. Als je nu niet meer met duurzaamheid bezig bent, dan hoor je er niet meer bij. Eerst deed je als organisatie aan duurzaamheid en had je er voordeel bij, nu gaan we steeds meer de trend voorbij. Duurzaam wordt steeds een gemeengoed is onze maatschappij; een  common sense. Op een gegeven moment is de hype voorbij en dan is het gewoon de manier van werken. De technologie gaat hard zodat we straks niet eens meer kunnen kiezen voor milieuonvriendelijke oplossingen. Duurzaamheid is dan de normaalste zaak van de wereld geworden.

Hoe duurzaam ben jij?